Wydarzenie zorganizowane przez Stajnię Turbo Kucyki i Stowarzyszenie Miłośników Koni Carino przyciągnęło zarówno lokalnych pasjonatów jeździectwa, jak i gości z sąsiednich powiatów.
Święto świętego Huberta, patrona myśliwych, leśników i jeźdźców, tradycyjnie odbywa się jesienią i zimą i stanowi symboliczne podsumowanie sezonu w siodle. Do tej pory mieszkańcy gminy Puchaczów mogli obserwować podobne uroczystości głównie w sąsiednich samorządach. Sytuacja zmieniła się za sprawą inicjatywy podjętej przez Stajnię Turbo Kucyki oraz Stowarzyszenie Miłośników Koni Carino, które wspólnymi siłami przygotowały pierwszy Hubertus w Turowoli, a zarazem premierowe wydarzenie tej rangi w całej gminie.
– Pomysł kiełkował w głowie już bardzo długo, jednak wcześniej brakowało czasu oraz funduszy na jego realizację. Byliśmy wielokrotnie zapraszani na Hubertusy do sąsiednich powiatów, a nawet innych województw, aż w końcu zmobilizowaliśmy się i ruszyliśmy z działaniem, aby stworzyć własną, lokalną inicjatywę. Frekwencja dopisała zarówno wśród jeźdźców, jak i odwiedzających, co pokazuje, że takie spotkanie było tutaj potrzebne – mówi Bartłomiej Woźniak ze Stajni Turbo Kucyki, współorganizator wydarzenia.
Program imprezy zrealizowano zgodnie z założeniami. Uroczystość rozpoczęła się od zbiórki jeźdźców na placu zabaw w Turowoli, skąd 9 uczestników na wierzchowcach różnych maści wyruszyło w barwną paradę lokalnymi drogami. Bezpieczeństwo przejazdu kolumny konnej zabezpieczały wózy bojowe Ochotniczej Straży Pożarnej z Puchaczowa. W siodłach zasiedli miłośnicy koni z terenu powiatu łęczyńskiego, a także goście z powiatu chełmskiego, między innymi z gminy Rejowiec Fabryczny, do których również dotarła informacja o wydarzeniu.
Gonitwa za lisem i atrakcje dla najmłodszych
Głównym punktem sportowej części programu była tradycyjna gonitwa za lisem, rozgrywana na otwartej łące. Zgodnie ze zwyczajem uczestnicy ścigali wyznaczonego jeźdźca z przypiętą do ramienia lisią kitą, a rywalizacja zakończyła się widowiskowym przechwyceniem trofeum przez jedną z amazonek. Równie dużym zainteresowaniem cieszył się tor zręcznościowy, na którym jeźdźcy prezentowali precyzję prowadzenia wierzchowców oraz wzajemne zgranie.
Organizatorzy zadbali także o bogatą ofertę dla rodzin z dziećmi. Najmłodsi uczestnicy festynu chętnie gromadzili się przy drewnianej zagrodzie, w której przebywało stado 5 rogatych kóz karmionych trawą oraz marchewką. Dla dzieci przygotowano również specjalną zabawę w szukanie lisa, pozwalającą poczuć atmosferę jeździeckiej tradycji w bezpiecznej formie.
Przedsięwzięcie doszło do skutku dzięki szerokiemu zaangażowaniu lokalnego środowiska. Gmina Puchaczów ufundowała nagrody dla uczestników konkurencji, GOK w Puchaczowie zapewnił nagłośnienie, natomiast miejscowe sołectwo wsparło organizację zaplecza gastronomicznego. O poczęstunek zadbało Koło Gospodyń Wiejskich w Puchaczowie, serwując kiełbaski z grilla, gorący bigos, domowe ciasta oraz kawę i herbatę.
– Choć prognozy zapowiadały nieco cieplejszą aurę, pogoda okazała się dla nas łaskawa. Obyło się bez opadów deszczu i śniegu, dzięki czemu stoły dla gości ustawiliśmy bezpośrednio pod gołym niebem. Hubertusy organizuje się w Polsce nawet w grudniu, więc w takich warunkach mogliśmy w pełni zrealizować wszystkie zaplanowane punkty programu – podkreśla Bartłomiej Woźniak.
Żywa lekcja historii w wykonaniu krakusów
Wyjątkową oprawę historyczną nadała wydarzeniu obecność Szwadronu Krakusów Ziemi Lubelskiej. Umundurowani kawalerzyści rozbili w Turowoli polowe obozowisko, prezentując buńczuk, proporce w barwach kawaleryjskich, historyczną broń palną i białą, kompletne rzędy końskie oraz tablicę z odznakami pułkowymi wpisanymi w kontur przedwojennej Polski. Goście mogli również obejrzeć baner Stanicy Lubelskiej Dawnej Jazdy i Kawalerii oraz porozmawiać z rekonstruktorami o dziejach polskiej broni konnej.
– Przyjechaliśmy pokazać, jak dawniej wyglądała kawaleria oraz Szwadron Krakusów, ponieważ okolice Łęcznej mają ogromne tradycje hodowli koni sięgające czasów sprzed odzyskania niepodległości. Tutejsze majątki dostarczały jedne z najlepszych wierzchowców na świecie, które startowały nawet w Petersburgu. Przed wojną krakusi byli hodowcami utrzymującymi konie na potrzeby wojska. W całej Polsce służyło ich około 9,5 tysiąca, od Gdańska, Krakowa i Śląska, po Wilno, Lwów i Lublin. W 1939 roku szwadrony te wyruszyły na front, a jednym z najsłynniejszych przedwojennych krakusów był rotmistrz Witold Pilecki, dowodzący oddziałem spod Lidy – wyjaśnia Grzegorz Brzezina, komendant Szwadronu Krakusów Ziemi Lubelskiej.
Od epoki napoleońskiej po poszukiwania potomków
Podczas rozmów z uczestnikami festynu komendant szwadronu przybliżał również znacznie starsze korzenie formacji, sięgające epoki napoleońskiej. W 1812 roku, podczas odwrotu spod Moskwy, cesarz Napoleon postanowił utworzyć dodatkową polską jazdę. Zasoby koni w Księstwie Warszawskim były już wtedy na wyczerpaniu po wystawieniu licznych pułków ułańskich oraz okutego w stal 14. pułku kirasjerów. Książę Józef Poniatowski zarządził wówczas tak zwany pobór dymowy, nakazując wystawienie jednego jeźdźca z każdych 50 chłopskich gospodarstw. Na wezwanie stawiło się około 2,5 tysiąca ochotników na drobnych, gospodarskich koniach, z których sformowano odrębny pułk krakusów. Pod komendą doświadczonych oficerów, takich jak generał Jan Nepomucen Umiński, formacja ta zyskała miano znakomitej jazdy i zasłynęła jako ostatni obrońcy Paryża.
Grzegorz Brzezina zwracał także uwagę na ewolucję terminologii wojskowej, tłumacząc, że do czasów insurekcji kościuszkowskiej i drugiego rozbioru Polski polskie formacje konne określano mianem jazdy, natomiast wraz z powstaniem jazdy narodowej narodziła się właściwa kawaleria. Różnice widać także w barwach umundurowania, gdzie bogate, niebieskie stroje z okresu napoleońskiego ustąpiły z czasem miejsca maskującym mundurom w odcieniach zieleni.
Działalność Szwadronu Krakusów Ziemi Lubelskiej wykracza daleko poza pokazy rekonstrukcyjne. Członkowie formacji prowadzą szeroko zakrojone poszukiwania żyjących jeszcze przedwojennych krakusów oraz ich rodzin na Lubelszczyźnie. W gronie odnalezionych weteranów z regionu znajduje się między innymi 92-letni krakus, a każdy wyjazd na regionalne uroczystości staje się okazją do odkrywania kolejnych kart lokalnej pamięci.
– Regularnie odwiedzamy Hubertusy w całym regionie, szukając śladów dawnych kawalerzystów. Podczas niedawnej wizyty w Wojsławicach na tamtejszym gościńcu natrafiliśmy na tablicę z nazwiskami miejscowych krakusów. To odkrycie całkowicie nas zaskoczyło. Zgłosiliśmy się do wójta, który pomógł nam dotrzeć do rodzin tych żołnierzy, dzięki czemu jeszcze tego samego dnia poznaliśmy potomków krakusów obecnych na uroczystości – podsumowuje Grzegorz Brzezina.
Pierwszy Hubertów w Turowoli należy uznać za udany, bo poza jeźdźcami zgromadził kilkudziesięcioosobową grupę obserwatorów, którzy z gorącą herbatą w dłoniach obcerowali całe I edycję wydarzenia.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.