Żuraw zwyczajny należy do dużych ptaków wodno-błotnych. Gatunek zamieszkuje obszary torfowisk, mokradeł, rozlewisk rzecznych oraz wilgotnych łąk. W Polsce żuraw objęty jest ścisłą ochroną gatunkową. Monitoring populacji prowadzony jest w celu oceny liczebności ptaków i ochrony ich siedlisk. Ochrona obejmuje ograniczanie ingerencji człowieka w okresie rozrodu oraz zachowanie odpowiednich warunków środowiskowych na terenach podmokłych.
Charakterystyczną cechą żurawi jest ich sylwetka z długimi nogami, wydłużoną szyją i rozpiętością skrzydeł przekraczającą dwa metry. Ubarwienie ptaków jest szare z czarnymi i białymi fragmentami na skrzydłach. Dorosłe osobniki posiadają czerwone, nagie pole skórne nad okiem. Lot żurawia odbywa się w formacji kluczowej lub liniowej, przy regularnych ruchach skrzydeł. Ptaki wydają głośne dźwięki określane jako klangor, który służy komunikacji między osobnikami w stadzie.
Dieta żurawi ma charakter mieszany. Ptaki spożywają nasiona, młode pędy roślin wodnych, owady, ślimaki, płazy oraz drobne kręgowce. W okresie migracji żurawie zatrzymują się na polach i łąkach, gdzie żerują przed kontynuowaniem lotu. Tworzenie dużych grup podczas żerowania zwiększa bezpieczeństwo stada przed drapieżnikami. Ptaki wykazują silne przywiązanie do partnera, a pary mogą utrzymywać się przez wiele sezonów rozrodczych.
Okres godowy żurawi rozpoczyna się wczesną wiosną. W tym czasie obserwuje się zachowania określane jako taniec godowy, który obejmuje skoki, machanie skrzydłami i rytmiczne ruchy ciała. Gniazda budowane są na terenach wilgotnych, najczęściej w gęstej roślinności. Samica składa zwykle dwa jaja, które wysiaduje przez okres około miesiąca. Młode żurawie opuszczają gniazdo krótko po wykluciu, jednak przez pierwsze tygodnie pozostają pod opieką rodziców.
Badania ornitologiczne wskazują, że zmiany klimatyczne mogą wpływać na terminy przylotów i odlotów żurawi. W niektórych regionach Europy zauważono wydłużenie okresu przebywania ptaków na terenach lęgowych. Specjaliści podkreślają także rolę ochrony mokradeł w zachowaniu stabilnych populacji żurawi, ponieważ osuszanie terenów podmokłych ogranicza dostępność miejsc lęgowych i żerowisk. Dane z monitoringu ptaków wodnych wskazują na stopniowe zmiany w rozmieszczeniu sezonowym tego gatunku oraz rosnące znaczenie obszarów chronionych w utrzymaniu różnorodności biologicznej.
Komentarze (0)
Wysyłając komentarz akceptujesz regulamin serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania. Jak to zrobić dowiesz się w zakładce polityka prywatności.