Niedawno głosił Ksiądz Profesor rekolekcje w Łęcznej. Jaką drogą prowadził Ksiądz wiernych na spotkanie ze Zmartwychwstałym Jezusem?

- W tym roku Kościół proponuje nam św. Józefa jako przewodnika w wierze, dlatego na tej postaci, która jest cieniem Ojca Niebieskiego, oparłem rekolekcje wielkopostne. 19 marca, w uroczystość św. Józefa, papież Franciszek zainaugurował Rok Rodziny. W tym trudnym czasie możemy więc dać się prowadzić św. Józefowi jako Opiekunowi Jezusa i Głowie Świętej Rodziny. Nakładem wydawnictwa Archidiecezji Lubelskiej Gaudium ukazała się też moja książka pt. "Biblijna ikona św. Józefa". Chciałem, by ten Święty Patron, ukryty dotąd w cieniu, docierał ze swoim optymizmem i nadzieją do ludzi pogrążonych w smutku i niepewności codziennego życia. On również nie był wolny od trudów życia, doświadczył także niebezpieczeństwa śmierci, kiedy musiał uciekać z rodziną do Egiptu, by ratować życie Jezusa.

Mimo że św. Józef nie żył już, kiedy Jezus rozpoczął zbawcze dzieło, to jednak on ukształtował Jezusa. Na co miał wpływ w tej pedagogice ojca, czego nauczył Jezusa?

- Z pewnością miał ogromny wpływ na kształtowanie się mentalności Jezusa, przede wszystkim pokazał Mu co znaczy "fiat", czyli "tak" dla Pana Boga. Na pewno nauczył Jezusa modlitwy "Szema Israel", tego pierwszego wyznania wiary. Mówił również o miłości do drugiego człowieka i wrażliwości na niego, z pewnością pokazywał jak tę miłość realizować w życiu. Widzimy później jak Jezus reaguje wobec różnych ludzi: wobec kobiet, chorych, dzieci... Jezus naucza: "Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych Mnie uczyniliście" (Mt 25,40). Mistrz z Nazaretu ma tą wielką wrażliwość, której wcześniej nauczył się od swojego ojca. Św. Józef nauczył Go także milczenia i zasłuchania w słowo Boga. Jezus w swojej działalności często usuwał się na miejsce pustynne, potrzebował ciszy, spokoju i tam modlił się, wsłuchując się w głos Boży. To te najważniejsze cechy św. Józefa, które później widać w życiu Jezusa. Często nie uświadamiamy sobie jak ogromny miały wpływ na kształtowanie się Jego osobowości.

Czy może Ksiądz przeprowadzić nas przez kolejne dni Wielkiego Tygodnia obchodzone przez chrześcijan w Jerozolimie?

- Wielokrotnie świętowałem tam Wielki Tydzień. Przeżywanie najważniejszych wydarzeń zbawczych w miejscu, które było ich świadkiem zawsze jest niezwykłym doświadczeniem wiary. Najpierw jest wspaniała, radosna Niedziela Palmowa. Kilkukilometrowa procesja wyrusza z Góry Oliwnej do Doliny Cedronu, następnie przechodzi przez Bramę św. Szczepana w murach Starego Miasta i dalej idzie do kościoła św. Anny, miejsca gdzie według tradycji znajdowało się mieszkanie rodziców Matki Bożej, Joachima i Anny. Procesję tworzy przepiękny korowód różnych grup religijnych i narodowościowych z całego świata. W procesji niesione są liście palmy i gałązki oliwne, w różnych językach słychać śpiew: Hosanna synowi Dawidowemu! Później w kościele świętej Anny patriarcha Jerozolimy w obecności kustosza Ziemi Świętej błogosławi wiernych Krzyżem Świętym. A potem odbywają się wspaniałe tańce, wyrażające radość tłumu z triumfu Jezusowego, z Jego wkroczenia do Jeruzalem, aby dopełnić dzieła odkupienia.

Jak wygląda świętowanie Wielkiego Czwartku?

- W historycznym Wieczerniku nie możemy niestety odprawiać ani wielkoczwartkowej mszy św. ani żadnej innej, gdyż znajduje się on w rękach żydowskich. Można to miejsce zwiedzać i modlić się w nim. Niedaleko Wieczernika znajduje się kaplica franciszkańska i tam możemy sprawować mszę św. łącząc się z Ostatnią Wieczerzą Chrystusa, w czasie której ustanowił On sakrament Eucharystii i kapłaństwa. Tam słuchamy słów, które dwa tysiące lat temu Jezus wypowiedział do apostołów: "To jest Ciało moje, które za was będzie wydane: to czyńcie na moją pamiątkę! Ten kielich to Nowe Przymierze we Krwi mojej, która za was będzie wylana". Po wielkoczwartkowej liturgii można jeszcze przejść do Wieczernika. Nieraz po zakończeniu Eucharystii szliśmy z grupami, które oprowadzałem po Ziemi Świętej, do restauracji, by spożyć tam baranka. Ostatnia Wieczerza była tradycyjną żydowską ucztą paschalną, dlatego udział w takiej uczcie to też było niezwykłe przeżycie.

Droga Krzyżowa w Jerozolimie jest dla jej uczestników przeżyciem szczególnym...

- Przeżywanie Męki Pańskiej w Wielki Piątek to najpierw przejście Via Crucis, Drogą Krzyżową Chrystusa. Poszczególne stacje usytuowane są w miejscach związanych z drogą Jezusa, obecnie znajdują się one w części arabskiej i chrześcijańskiej Starego Miasta. Ostatnie cztery stacje znajdują się w bazylice Grobu Bożego. Tam też odbywa się liturgia wielkopiątkowa. Z krzyża na Golgocie zdejmuje się drewnianą figurę Jezusa, namaszcza na kamieniu namaszczenia i następnie składa się ją do Grobu. W bazylice nie ma charakterystycznego dla nas czuwania przy Grobie, gdyż pięć wyznań chrześcijańskich nieustannie w dzień i w nocy sprawuje tam swoją liturgię.

Jak obchodził Ksiądz Wielką Sobotę i Wielkanoc?

- Wielka Sobota to czas ciszy i milczenia Boga. W Ziemi Świętej nie święci się pokarmów tak jak w Polsce. Wieczorem rozpoczynają się uroczystości Wigilii Paschalnej. Wspaniała jest liturgia światła, zwłaszcza moment, kiedy rozbłyska ono w ciemności, rozpraszając jej mroki. Bardzo często brałem też udział w pięknej liturgii w Ecole Biblique, najstarszej katolickiej Szkole Biblijnej i Archeologicznej w Ziemi Świętej, w której studiowałem. Po Wigilii Paschalnej szliśmy później do bazyliki Bożego Grobu, tam można było zobaczyć, że Grób jest pusty i cieszyć się Zmartwychwstaniem. Także o świcie szliśmy do Grobu, jak uczyniły to ewangeliczne niewiasty. Potem sprawowaliśmy mszę św. w kaplicy Najświętszego Sakramentu, która znajduje się we wnętrzu bazyliki Bożego Grobu, zwanej też bazyliką Zmartwychwstania. Wieki Tydzień obchodzony w Ziemi Świętej to czas głębokich przeżyć duchowych dla każdego chrześcijanina.

Czym było dla księdza jako biblisty, kapłana odkrywanie tych świętych miejsc?

- Te miejsca potwierdzają to, co jest zapisane w tekstach biblijnych, pokazują, że opisane wydarzenia z życia Jezusa związane są z konkretnymi miejscami. Mnie fascynuje jak te miejsca zostały do dzisiaj zachowane. Czasem jest to grota lub kamień, a ileż ludzi na przestrzeni wieków tam się modliło, dostępując spotkania z Bogiem. Dla mnie jako kapłana było to wielkim doświadczeniem i mimo częstej obecności w Ziemi Świętej, wciąż jest żywe i fascynujące.

Czego życzy Ksiądz chrześcijanom obchodzącym Święta Wielkanocy?

- Pragnę wszystkim życzyć spotkania ze Zmartwychwstałym Jezusem, który posyła nas, abyśmy Dobrą Nowinę o zwycięstwie dobra nad złem nieśli dzisiejszemu światu i potwierdzali ją życiem. On chce, abyśmy spotykając drugiego człowieka potrafili obdarowywać go nową nadzieją i Bożą mocą. Życzę także, przez wstawiennictwo św. Józefa, wlania w serca nadziei, że przezwyciężymy ten trudny czas.

Wielkanoc (42)

Wielkanoc w Jerozolimie